Kompozycja urbanistyczna cz. 3

Jest to wielka zasługa budowniczych Średniowiecza, którzy świetnie opanowali swą sztukę i dzięki wielkiej inwencji twórczej, umieli również zrozumieć i odczuć nasuwające się ciągle zagadnienia techniczne i ująć je szeroko pomyślane systemy budowlane i w młodzieńczo świeże i krzepkie formy architektoniczne.

Jednym z najdojrzalszych tworów kultury owych czasów jest przytoczony tu typowy układ miast, sięgający swymi początkami do Włoch i południowej Francji, a rozpowszechniony szeroko we wschodnich Niemczech i w przeważającej części miast polskich, czy to nowo zakładanych, czy też przebudowujących się w XIII i XIV wieku. Plan ten przypomina swą regularnością założenia rzymskie, a jako całość jest doskonałym wyrazem potrzeb i celów budowy miasta średniowiecznego. Podstawę tej kompozycji stanowi rynek5 naokoło rozchodzą się ulice, przecinające się pod prostym kątem i tworzące mniej więcej regularne połacie czyli bloki domów mieszkalnych. Jedna lub dwie spośród ulic wchodzących na rynek idzie równocześnie w kierunku jakiegoś ważnego traktu, przechodzącego przez miasto lub prowadzącego do zamku.