Położenie miasta średniowiecznego cz. 1

Tradycje miast greckich i rzymskich dawno już przebrzmiały. Technika i rzemiosła, architektura i prace urbanistyczne Greków i Rzymian poszły od dawna w zapomnienie i legły wśród gruzów rozpadającego się Rzymu antycznego. I wtedy wśród pustkowia, na którym gdzieniegdzie tylko wznosiły się mało zaludnione ruiny miast kolonialnych dawnego imperium, rozkwitła pełnią siły twórczej sztuka budownika romańskiego i gotyckiego.

Miasta bądź rozwijały się z dawnych wsi w miarę sprzyjających warunków bądź tez były  zakładane na nowo na gruntach wolnych, w miejscach dogodnych dla osiedlenia się i uprawiania zajęć mieszczańskich, wśród których w czasach najdawniejszych rolnictwo stoi na pierwszym miejscu. Przy wyborze sytuacji stawiano często w pierwszym rzędzie sprawę czynnika warownego, przy odpowiednich warunkach topograficznych. Powstają więc miasta i wśród niedostępnych mokradeł i nad brzegami rzek . jezior, „a zboczach skalistych gór i na wzgórzach, panujących „ad otaczającą je równiną, w krajach stanowiących dawne terytoria kolonialne imperium rzymskiego, we Włoszech, w południowej Francji, w części Niemiec i w Anglii, nad Dunajem powstają „owe siedzib, ludzkie „a rumowiskach dawnych obozów warownych i miast rzymskich.