Położenie miasta średniowiecznego cz. 2

Tu nawiązuje się nić z dawno zamarłą sztuk, i kompozycją urbanistyczną starożytnego Rzymu. Ogólny układ obozu miał utartą zwyczajem i zakreślona potrzebami wojennym, form, regularnego prostokąta. Orientowany był do stron świata , przecięty dwiema głównymi arteriami, krzyżującymi się pod prostym kątem, i zawierał szereg również prostokątnych kwater przeznaczonych dla różnych broni i [poszczególnych oddziałów legionów. Układ ten wszędzie prawie jednakowy – rozpowszechniał Się w miarę rozrostu kolom, rzymskich, przybierając już cechy ogólnie przyjętego planu miasta. Upadek Rzymu i wędrówki ludów zniszczyły te bogate, pełne sił żywotnych miasta kolonialne. Jednak w kilka wieków późnie na ich szkieletach wyrastaj, nowe osiedla. Nowi ich mieszkańcy praojcowie dzisiejszej kultur, miejskiej, korzystają z dawnego układu ulic, z wałów bram i murów obronnych – a gdzie się dało budowli mieszkalnych i gmachów publicznych.  W ten sposób powstają plany licznego szeregu miast, które przetrwały do czasów dzisiejszych i w całym swym tysiącletnim, wspaniałym nieraz, rozwoju oparły się na podstawowym szkielecie ulic rzymskich.